پایگاه اطلاع‌رسانی گروه صنعتی ایران خودرو

ایکوپرس

شناسه خبر: ۱۰۲۲۸ سه‌شنبه ۷ تیر ۱۳۹۰ - ۱۰:۵۴ تعداد بازدید: ۲۲۳۴ Print View

گپی با مهدی نوروزی قهرمان اتومبیل رانی در کلاس 405

باید عاشق بود

مهدی نوروزی یکی از رانندگان پیست است که از قضا دست فرمان خوبی دارد و یکی از بهترین ها در ریس (مسابقات سرعت) است. او نامی آشنا در مسابقات اتومبیل رانی است و تقریبا 12 سالی می شود که در این مسابقات شرکت می کند.

باید عاشق بود

مرجان حاجی رحیمی

شاید به جرات بتوان گفت تمام کسانی که وارد پیست اتومبیل رانی می شوند عاشق سرعت و رانندگی هستند. آنان این علاقه را به داخل پیست می برند، چرا که می دانند خیابان جای ویراژ و لایی کشیدن نیست.

مهدی نوروزی یکی از همین رانندگان پیست است که از قضا دست فرمان خوبی دارد و یکی از بهترین ها در ریس (مسابقات سرعت) است. او نامی آشنا در مسابقات اتومبیل رانی است و تقریبا 12 سالی می شود که در این مسابقات شرکت می کند.

او که 29 سال دارد و فوق دیپلم کامپیوتر است از سال 1378 به محض دریافت گواهی‌نامه، پایش به پیست اتومبیل رانی باز شد. نوروزی تاکنون در مسابقات زیادی شرکت کرده و یکی از قهرمانان کلاس پژو 405 است با این حال معتقد است رانندگی در پیست با رانندگی در خیابان خیلی فرق دارد و خیابان جای ویراژ دادن و با سرعت رانندگی کردن نیست.

 

حتما شما هم منتظر گرفتن گواهی‌نامه رانندگی بودید تا بلافاصله در مسابقات اتومبیل رانی شرکت کنید؟

بله من هم در همان 18 سالگی پس از این که گواهی‌نامه رانندگی ام را گرفتم، در کلاس پراید استاندارد در پیست راندم.

 

چه شد که به این ورزش علاقه مند شدید؟

دایی های من از قدیمی های پیست اتومبیل رانی بودند و من از بچگی همیشه دوست داشتم که مثل آن ها در پیست برانم و آن ها همیشه مرا تشویق می کردند. البته آن اوایل به خاطر خطر بالایی که این ورزش دارد مادرم مخالف بود اما بعدها او هم راضی شد. حالا در خانواده ما غیر از من، برادرم، خواهرم و شوهر خواهرم نیز راننده مسابقه هستند.

 

پس خانواده، حسابی مشوق‌تان بودند؟

بله خانواده ام همه جوره با من راه آمدند. البته من فرزند اول خانواده هستم  ولی آن ها خیلی به من  کمک کردند.

چرا پژو 405 را برای شرکت در مسابقات انتخاب کردید؟

من تا پارسال در کلاس پژو 206 بودم. از آن جا که من و شروین یگانه بسیار با هم دوست هستیم و او هم در همین کلاس بود تصمیم گرفتم به کلاس 405 بیایم اما امسال چون قوانین فدراسیون عوض شده و بیش‌تر بر اساس پولی است که خرج می کنی، هنوز مشخص نیست که فدراسیون چه می خواهد، شاید فعلا در این کلاس هم شرکت نکنم.

 

کلاس 206 با 405 چه تفاوت هایی دارد؟

به نظر من کلاس 405 خیلی جنگی است و همه اش تصادف دارد. باید کاملا حواست جمع باشد و بدانی که چه کار می خواهی بکنی و سرعت عمل داشته باشی. همین قضیه هیجان این کلاس را بیش‌تر می کند. همین طور در کلاس ما رانندگان شهرهای دیگر مانند سمنان، اصفهان و کرج هم حضور دارند و این رقابت را سخت تر می کند.

 

نمی خواهید در کلاس دیگری غیر از 405 شرکت کنید؟

فعلا این تصمیم را ندارم چون من از کلاس 405 لذت می برم و دوستش دارم.

 

شما یکی از دوستان شروین یگانه هستید؛ آیا با هم رفت و آمد هم دارید؟

بله ما باهم خیلی دوست هستیم. از همان مسابقه اولی که شروین به پیست آمد با هم دوست شدیم و این دوستی هنوز هم پابرجاست و خارج از پیست و مسابقه هم ادامه دارد.

 

وقتی بیرون می روید کدامیک از شما رانندگی می کنید؟

وقتی بخواهیم شمال برویم حتما من رانندگی می کنم و اگر شروین بخواهد رانندگی کند حتما در ماشین می خوابم. شروین خیلی تند می رود با این حال راننده خیلی خوبی است و من به رانندگی اش کاملا اطمینان دارم.

 

پس برای شما رانندگی در پیست و جاده و خیابان فرق دارد.

به طور حتم. در پیست مجاز هستم که با سرعت بروم ولی هرگز در شهر و جاده با سرعت رانندگی نمی کنم چون خطرناک است و نه تنها جان خودم و کسانی را که در ماشین هستند به خطر می اندازم بلکه جان سایر راننده ها و یا عابران پیاده هم به خطر می افتد. بنابراین باید بگویم که من واقعا در خیابان و جاده باملاحظه رانندگی می کنم؛ به هر حال هرچیزی جایی دارد.

تا حالا تصادف هم کرده اید؟

تصادف خیلی سخت در پیست خیر ولی وقتی 16 ساله بودم تصادف خیلی شدیدی داشتم. آن موقع با دوو اسپرو رفتم زیر یک خاور. البته صدمه ای ندیدم ولی مقصر هم نبودم. خیابان یک طرفه بود و من گازش را گرفتم که بروم و خاور با چراغ خاموش داشت می رفت که من با ماشین رفتم زیرش. شب بود و به همین دلیل خاور را ندیدم.

 

پس بدون گواهی‌نامه هم رانندگی می کردید!

به هرحال در آن سن هنر این بود که چطور سوییچ ماشین را برداریم. بالاخره در سن نوجوانی آدم کارهایی می کند که در بزرگ سالی هرگز فکر انجام آن  کارها را هم به ذهنش راه نمی دهد.

 

باید رانندگی را از پدرتان یاد گرفته باشید!

بله. پدرم رانندگی را از 12 یا 13 سالگی به من یاد داد و من از همان سن هر وقت می توانستم پشت ماشین می نشستم.

 

چه شرایطی باید مهیا باشد تا بتوان در مسابقات اتومبیل رانی برنده شد؟

راندن در پیست خیلی لذت بخش است و من واقعا این کار را دوست دارم. اگر شما ماشین‌تان را خوب تیونینگ کرده باشید احتمال چپ کردن در مسابقه وجود ندارد مگر این که خیلی بد شانس باشید. به همین دلیل حتما باید ماشین را به دست یک تعمیرکار ماهر بسپارید. همین طور برای برنده شدن باید شرایط آب و هوایی را نیز در نظر گرفت و تیونینگ آن را با توجه به گرما و سرمای هوا تنظیم کرد. باید در تمام طول سال برای ماشین هزینه کرد. اگر هوا گرم تر شود سرعت و زمان کندتر می شود. معمولا زمان هایی که در زمستان زده می شود سریع تر از تابستان است.

 

چقدر تمرین کردن و داشتن مربی می تواند موثر باشد؟

خیلی زیاد؛ برای من، شروین یگانه مثل یک مربی بود. با این که در پیست باهم رقیب هستیم اما داشتن تمرین هفتگی و مربی در آمادگی بدنی و ذهنی شما خیلی موثر است؛ مثلا من در طول هفته ای که جمعه اش مسابقه است مدام تمرین می کنم.

 

شما نزدیک بود پارسال قهرمان سال شوید درست است؟

بله در فصل گذشته من سه اولی داشتم و یک دومی و در یک مسابقه هم شرکت نکردم و به خاطر همان مسابقه ای که شرکت نکردم نتوانستم قهرمان سال شوم.

 

چرا دوم شدید؟

برای این که فکر کردم حریفم ضعیف است و این بزرگ ترین اشتباه من بود. سعی می کنم دیگر این اشتباه را تکرار نکنم. من تا چند دور هم اول بودم اما از آن جا که فکر کردم او نمی تواند مرا بگیرد متاسفانه ضرر کردم و دوم شدم. من در آن مسابقه در تایم دو بودم و رقیبم در تایم یک بود. دور اول من او را گرفتم و سر یک اشتباه در دور ششم او مرا گرفت و بعد فاصله زیاد شد و او اول شد.

 

آیا تا کنون به خاطر کم کردن ارتفاع ماشین‌تان به دردسر افتاده اید؟

بله حسابی! پارسال اگر ماشین مرا نمی خواباندند می توانستم قهرمان سال بشوم. قهرمان سال باید در همه مسابقات فصل شرکت کند و مقام بیاورد. همان طور که گفتم من سه مقام اولی داشتم و یک مقام دومی و در شب یکی از مسابقات پلیس راهنمایی رانندگی ماشین مرا به دلیل ارتفاع کم خواباند و هرچه اصرار کردم فردا مسابقه دارم و کارت شرکت در مسابقه را به آن ها نشان دادم فایده نداشت و ماشین را خواباندند و هیچ کاری از دست من برنیامد. به هرحال طبق قوانین راهنمایی رانندگی هرگونه تغییر وضعیت خودرو خلاف است و آن ها اجازه دارند خودرو را توقیف کنند.

 

رانندگان زن کشورمان را چطور ارزیابی می کنید؟

به نظر شخصی من جو پیست، جو قشنگی برای حضور خانم ها نیست. درصد آقایان خیلی بیش‌تر است و به همین دلیل جو بیش‌تر مردانه است البته در کارتینگ وضعیت بهتر است.

 

در طول این مدتی که در پیست اتومبیل رانی مسابقه دادید چه خاطره ای دارید؟

یکی از بهترین خاطراتم به اولین مسابقه ای مربوط می شود که بعد از خدمت سربازی دادم. سال 1385 بود و من پس از دو سال به پیست برگشتم و تایم هفتم را زدم اما در آن مسابقه شروین اول شد و من دوم شدم اما برایم خیلی لذت بخش بود.

به کسانی که دوست دارند به مسابقات اتومبیل رانی راه یابند چه پیشنهادی دارید؟

باید بگویم که برای من مسابقات اتومبیل رانی خیلی هیجان انگیز و دوست داشتنی است. اگر واقعا عاشق این ورزش هستند بیایند و گرنه بهتر است وقت و پول‌شان را هدر ندهند. اتومبیل رانی ورزشی است که خیلی باید در آن هزینه کرد و فدراسیون و یا جوایز آن هم هیچ کمکی به تامین هزینه های خودرو نمی کند. پس باید اول حسابی فکر کنند و تصمیم درستی بگیرند. کسی که واقعا می خواهد رانندگی کند، پیست جای خوبی برای تخلیه انرژی است. البته خیلی ها این رشته را دوست دارند و در جاهای مختلف که مرا می بینند تا متوجه می شوند که در مسابقات اتومبیل رانی شرکت می کنم از من می پرسند که چطور و چگونه می توان وارد این ورزش شد و من تا جایی که بتوانم کمک و راهنمایی شان می کنم.

 

شما غیر از اتومبیل رانی ورزش های دیگری هم می کنید؟

بله. خیلی کم فوتبال بازی می کنم و موتورسواری هم می کنم ولی در مسابقات موتورسواری شرکت نمی کنم.

 

اگر وقت اضافه داشته باشید چه کار می کنید؟

وقت اضافه به آن معنا ندارم و باید بگویم که همه تفریح من اتومبیل رانی است. من عاشق این ورزش هستم. در طول هفته تمرین می کنم و در روزهای جمعه ای هم که مسابقه است در مسابقه شرکت می کنم.

 

پس زیاد اهل کتاب و مطالعه هم نیستید؟

نه واقعا چون وقت نمی کنم. من ساعت هفت و نیم صبح از خانه بیرون می آیم و آخر شب می رسم خانه. اصلا وقت نمی کنم کتاب بخوانم.

 

اهل موسیقی چه؟

موسیقی فقط ترانه های قدیمی را گوش می کنم؛ ایرانی یا خارجی اش زیاد فرقی ندارد.

 

و حرف آخر؟

از خانواده ام خیلی تشکر می کنم که مرا یاری کردند و همه جوره پشتیبان من بودند.