پایگاه اطلاع‌رسانی گروه صنعتی ایران خودرو

ایکوپرس

شناسه خبر: ۱۰۹۵۸ پنج‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۱:۹ تعداد بازدید: ۲۴۳۵ Print View

اتومبیل رانی بانوان نیازمندحمایت

توقع دارم اگر به ما بیش از آقایان توجه نمی شود حداقل کم‌تر از آنان نباشد، بانوان اتومبیل ران بیش از آقایان با مشکلات متعدد مواجه هستند

اتومبیل رانی بانوان نیازمندحمایت

مرتضی زبردست

رشته اتومبیل رانی در ورزش ما هنوز آن طور که باید جا نیفتاده و اظهار نظرها راجع به آن متفاوت و گاهی سلیقه ای و احساسی است. این موضوع در اتومبیل رانی بانوان اما و اگرهای بیش‌تری دارد که باز هم منبعث از دیدگاه های کاملا شخصی و غیر تخصصی است. ورزش سن و سال و زن و مرد نمی شناسد و انجام آن برای همه به عنوان متضمن سلامتی ضرورتی اجتناب ناپذیر است. موهبتی که مهم ترین نعمت خداوند و بزرگ ترین سرمایه انسان است. هر قدر بیش‌تر به آن توجه شود منافع عمومی و کارایی مطلوب فردی و اجتماعی را در پی خواهد داشت. با این مقدمه سراغ یکی از بانوان اتومبیل ران رفتیم. او در خانواده ای ورزشی و تحصیل کرده متولد شده است. ورزش را از نوجوانی با شنا شروع کرده و سپس به رشته کاراته روی آورده است. در کاراته به عضویت تیم ملی هم رسیده و سپس هوای نشستن پشت فرمان خودروی مسابقه های اتومبیل رانی به سرش زده است. جالب است بدانید هم‌کلام این شماره صفحه گپ و گفت ورزشی نشریه ما (ایران خودرو) خودش لیسانسه کامپیوتر، خواهر بزرگ ترش استاد دانشگاه و خواهر کوچک تر او نیز لیسانسه معماری و قهرمان کاراته است. مرضیه جلیل پور، یکی از نام های مطرح اتومبیل رانی بانوان کشور است. او سوای دل مشغولی های رشته مورد علاقه اش مربی یک کلاس بدن‌سازی مدرن هم هست و در زادگاهش شیراز به سخت کوشی و شکست ناپذیری شهره است.

 

چه شد که به رشته اتومبیل رانی گرایش پیدا کردید؟ 

از بچگی  رانندگی را دوست داشتم و زمانی که بزرگ تر شدم اخبار مسابقه های اتومبیل رانی را تعقیب می کردم اما  ورزش من با شنا شروع شد و خیلی زود اصول آن را زیر نظر مربی فرا گرفتم. بعد دنبال کاراته رفتم و در این رشته مدارج ترقی را با شتاب بیش‌تری طی کردم تا جایی که به تیم ملی دعوت شدم چون در خانواده ای ورزشی به دنیا آمدم. رشته های مادر (شنا، ژیمناستیک و دو و میدانی) را هرگز ترک نکردم ولی حدودا از 10 سال پیش بیش‌تر تمرکز من روی رشته اتومبیل رانی بوده است.

چند سال در مسابقه های اتومبیل رانی حضور داشتید؟

از سال 1383 به طور مستمر در مسابقه های مختلف این رشته منهای کارتینگ حضور داشتم. با این توضیح که دو دوره به خاطر مشکلات فنی خودروی خود نتوانستم در رقابت ها شرکت کنم.

 

چه موفقیت هایی در مسابقه های اتومبیل رانی به دست آورده اید؟

در رالی با عنایت به قوانین فدراسیون موتورسواری و اتومبیل رانی، نفرات اول تا هفتم صاحب امتیاز می شوند با این توضیح من همواره جزو نفرات مقام دار بوده ام.

 

خاطره ای را که هرگز فراموش نمی کنید؟

قرار بود در رالی خودروهای کلاسیک جهان که هر 10 سال یک بار  انجام می شود  سال 2010 مسیر پکن تا پاریس را طی کنیم اما به خاطر دیر اقدام کردن و عدم ارسال به موقع مدارک از این سفر مهم باز ماندیم. من و خواهرم (راضیه جلیل پور) تصمیم داشتیم با یک خودروی پیکان به عنوان سفرای جمهوری اسلامی ایران، راهی رقابت های مذکور شده و  نظر جهانیان را به این امر مهم جلب کنیم که متاسفانه نشد.

 

بهترین خاطره؟

شرکت در مسابقه های اتومبیل رانی و مشخصا رالی  که در بیابان ها و در مسیر روستاهای دور افتاده کشور انجام می شود همه اش خاطره و قشنگ است خصوصا برای بانوان که کم‌تر خود را با خطر مواجه می کنند.

 

تلخ ترین حادثه؟

همان عدم اعزام به مسابقه های رالی خودروهای کلاسیک دنیا. واقعا خیلی سخت بود که ما از یک سال قبل با عشق و امید خود را آماده این رقابت ها کنیم ولی مسوولان با سهل انگاری زحمات‌مان را هدر دهند. باور کنید تا شش ماه بعد از این مسابقه ها هم مجلات مختلف داخلی و خارجی با من تماس می گرفتند و دلیل عدم حضورمان را سوال می کردند، البته مدتی بعد عنوان شد که روسیه ویزا نداده است.

 

مشکلات اتومبیل رانی بانوان؟

مشکلات ما فراوان است؛ عده ای اصلا  ورزش بانوان را قبول ندارند و به عناوین گوناگون مانع تراشی می کنند. در حالی که ما بیش از آقایان نیاز به حمایت داریم. متاسفانه مسوولان وزارت ورزش هم هنوز هیچ حرفی راجع به اتومبیل رانی بانوان نزده اند.

 

تجربه شرکت در رالی های بین المللی را هم دارید؟

خیر. چون هزینه شرکت در این گونه مسابقه ها بالاست و اسپانسرها نیز حاضر نیستند در رقابت هایی که هیچ بازتابی در مطبوعات و رسانه های گروهی ندارد سرمایه گذاری کنند. سال گذشته قرار بود در رالی ترکیه شرکت کنم ولی وقتی تحقیق کردم متوجه شدم تنها برای کرایه خودرو  و  هزینه های جانبی آن باید مبلغی حدود 10 میلیون تومان بپردازم که از توان من خارج بود.

 

دو اتومبیل ران برتر بانوان؟

لاله صدیق و محبوبه مقرون منفرد

 

دو اتومبیل ران موفق آقایان؟

علی شیبانی و هرمز کلهر

 

 

هزینه تجهیز و نگه‌داری خودروی شما در هر فصل چقدر است؟

بستگی به خسارات وارد شده دارد. بیش تر لوازم مورد نیاز خودروهای ما خارجی است. خرید وسایل ترخیص آن از گمرک و نصب به روی خودرو هر یک موانع و محدودیت های خودشان را دارند.

 

چه توقعی از مسوولان فدراسیون موتور سواری و اتومبیل رانی دارید؟

به عنوان یک خانم اتومبیل ران توقع دارم اگر به ما بیش از آقایان توجه نمی شود حداقل کم‌تر از آنان نباشد. بانوان اتومبیل ران بیش از آقایان با مشکلات متعدد مواجه هستند و ایجاب می کند نه تنها راه شرکت در مسابقه های داخلی بلکه زمینه حضور در رقابت های بین المللی را نیز برای ما هموار و فراهم کنند. ما می توانیم در سطح جهان خود را معرفی کنیم.

 

فنی و دست به آچار هم هستید؟

بله. به تمام امور فنی و مکانیکی خودرو  واردم ولی ابزار کار و تعمیرگاه ندارم اگر داشتم حتما کارهای فنی خودرو را خودم انجام می دادم چون یقین دارم ارزان تر انجام می شد.

 

آشپزی و خیاطی هم می کنید؟

آشپزی آری، خیاطی خیر.

 

اوقات بی‌کاری را چگونه می گذرانید؟

اوقات بی‌کاری را با ورزش و مطالعه می گذرانم ضمنا در یک دوره کلاس زبان اسپانیایی  هم شرکت کرده ام که برایم تازگی دارد.

 

نقش مطبوعات و رسانه های گروهی در ورزش؟

مطبوعات و رسانه های گروهی در همه جای دنیا اثرات گسترده و عملکرد موثری دارند. به طور قطع یکی از عوامل مغفول ماندن رشته ما و مشخصا اتومبیل رانی بانوان، کم توجهی مطبوعات و رسانه های گروهی به این رشته است. اگر اخبار مسابقه های اتومبیل رانی پوشش داده می شد و رقابت های این رشته هم به اندازه یک در صد فوتبال از رادیو و تلویزیون جمهوری اسلامی پخش می شد امروز ما هم اسپانسر و طرفدار داشتیم و خیلی بیش از فوتبال مقام و مدال کسب می کردیم. پس مطبوعات و رسانه ها در شکل گیری، پرورش، پیشرفت، مطرح شدن و سر و سامان گرفتن هر رشته ورزشی و هر پدیده اجتماعی نقشی عمده دارند.

 

و حرفی اگر باقی مانده؟

تشکر از شما و نشریه خوب و خواندنی ایران خودرو که به چند رشته ورزشی و مشخصا اتومبیل رانی توجه خاص دارید. امیدوارم وزارت ورزش و فدراسیون اتومبیل رانی هم با تلاش و تدبیر بیش‌تر، موانع و مشکلات پیش روی این رشته را هرچه سریع تر بر داشته و آینده ای روشن برای آن ترسیم کنند. یقین دارم با جدیت و پشتکار، هر سدی شکسته خواهد شد.