پایگاه اطلاع‌رسانی گروه صنعتی ایران خودرو

ایکوپرس

شناسه خبر: ۹۹۹۵ دوشنبه ۹ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۴:۲۳ تعداد بازدید: ۱۵۸۵ Print View

چهره به چهره با دبیر انجمن قطعه سازان

قطعه ساز وارد کنیم،نه قطعه

مخلص کلامش این است؛ «روزی که درهای کشورمان را به روی کالاهای دیگران ببندیم و خود اتکا شویم مطمئنا آن روز، روز شادی و سرور ماست و ما این را در دوران جنگ ثابت کرده ایم.»

قطعه ساز وارد کنیم،نه قطعه

لیلی کریمی تبار

 

به محض این که زنگ می زنم زمان ملاقات هماهنگ می شود؛ بدون هیچ گونه چون و چرایی. خودش می گوید: « احترام خاصی برای رسانه ها قائل هستم و آن ها را بدون جواب نمی گذارم.» حین ورود به اتاق مدیر نوشته «زمان ملاقات با خبرنگار ایران خودرو راس ساعت 2 بعد ازظهر» بر روی تخته سفید با خطی خوانا نظرم را جلب می کند. این‌جاست که جمله اش در مورد رسانه ها اثبات می شود.  در صحبت هایش هماهنگی خاصی وجود دارد؛ هر چند بسیاری از آن ها تکراری‌ست و خودش هم به این موضوع اعتراف می کند: « تکرار می کنم تا قضیه بنشیند و هر وقت نشست از آن دست بر می دارم.» در بین گفت و گو به کلام مولا علی، نوشته های  تافلر در «موج سوم» و جلال آل احمد در «غرب زدگی» اشاره می کند. مخلص کلامش این است؛ «روزی که درهای کشورمان را به روی کالاهای دیگران ببندیم و خود اتکا شویم مطمئنا آن روز، روز شادی و سرور ماست و ما این را در دوران جنگ ثابت کرده ایم.»

بحث‌مان از روزگار جوانی نجفی منش، دبیر انجمن قطعه سازان پیش از دانشجو شدنش در دانشگاه شریف آغاز می شود تا به حساسیت ها و دغدغه هایش در صنعت خودرو و قطعه می انجامد ...

 

***

 

چه مساله ای اخیرا فکر شما را به خود مشغول کرده است؟

واردات کامیون از چین  بود که بسیار متاسف شدم و به تک تک نمایندگان مجلس نامه نوشتیم.

 

چرا تاسف؟

با تشریف فرمایی مقام معظم رهبری به ایران خودرو و حمایت قاطع و قوی از صنعت خودرو، استدلال من این بود که این قضیه جا بیفتد.

 

 

چرا جا نمی افتد؟

 دلایل متعددی دارد. هر کسی از یک منظری مساله را نگاه می کند و کم‌تر کسی را می بینم که از دید مملکتی و کلی به مساله نگاه کند.

 

از نظر این دسته از افراد واردات با صرفه تر از تولید است؟

با توجه به این که در طول 10 سال گذشته  نرخ ارز 25 درصد رشد داشته است - یعنی از سال 87 که نرخ ارز 800 تومان بود الان بالای هزار تومان است- در حالی که درصد تورم از آن سال تاکنون بیش‌تر از 500 درصد رشد داشته است. این مساله به این مفهوم است که هر چیزی در سال 87  به صرفه بوده، در این مقطع تولید آن صرفه اقتصادی ندارد. با این حساب و با این نرخ ارز، واردات کالاها به صرفه تر از تولید آن است. از آن طرف صادرات نیز به صرفه نیست در حقیقت ما  به تولید و صادرات صدمه می زنیم و زیر پای واردات فرش قرمز پهن می کنیم.  این خلاف بند 9 اصل 43 قانون اساسی‌ست زیرا در آن جا ذکر شده که اقتصاد ایران باید بر پایه تولیدات داخلی باشد در حالی که این روند، اقتصاد را از بین می برد و به سمت واردات می رویم.

 

پیشنهاد شما چیست؟

خود کفایی! اخیرا چند اتفاق افتاده است که به منزله  تلنگری برای ما محسوب می شود که امیدواریم دوباره  به خواب نرویم. یکی بحث تحریم است که به وضوح نشان داد کشورهای خارجی ها ممکن است تمام زندگی ما را ببندند. بنابراین ما باید روی پای خود بایستیم و به خود تکیه کنیم. اگر شما  در مقوله‌ای خودکفا باشید و استقلال داشته باشید در آن موضوع کم‌تر دچار مشکل خواهید شد.

 

 

از نظر شما تحلیل نمایندگان چه بوده است؟

واردات را در مقابل تولید داخل قرار می دهند. این تجزیه و تحلیل درستی نیست زیرا هیچ جا با واردات نمی توانیم کیفیت را بالا ببریم. کیفیت ابزار، وسایل والزامات خاص خودش را دارد. باید برایش تست بگیریم، آموزش دهیم ما باید خودکفایی و استقلال کشور را بخواهیم و الا با واردات هیچ اتفاقی نمی افتد.

 

 

برنامه عملی برای خودکفایی به جای واردات چیست؟

بحث «جوینت ونچر» است. به قول این شعر معروف « همنشین تو اگر از تو به باشد عقل و دینت بیفزاید» شما هر کاری که انجام می دهید اگر با قوی تر از خودتان در ارتباط باشید شما را به روز می کند ودامنه اطلاعات شما را می افزاید. در جووینت وینچر آن شیب به نفع شما سرازیر خواهد شد. با این روش دانش مدیریت، دانش تکنولوژی، دانش کار و ... را از آن سوی رابطه می گیریم.

درست ترین کار این است که ما به جای ایفای نقش وارد کننده، قطعه ساز را وارد کنیم؛ با این روش می توانیم ایده های نو را وارد کنیم.

 

نظر شما در باره  ورود به WTO چیست و آیا ما آمادگی لازم برای ورود به آن را داریم؟

WTO یک تابویی‌ست که همه از آن صحبت می کنند و از آن می ترسند. این گونه نیست که با ورود آن بلافاصله هر چه که را داریم از دست بدهیم. ابتدا ما باید نرخ ارز را درست کنیم تا بتوانیم در واردات و صادرات توازن برقرار کنیم. الان نرخ ارز مثل فنر مچاله شده عمل می کند. ما در حال حاضر مشکل غیر تعرفه ای نداریم؛ فقط موانع

تعرفه ای‌ست که باید تعرفه ها را به آهستگی پایین بیاوریم  و در کنار آن بتوانیم نرخ ارز را درست کنیم.

بخش زیادی از دانش  مورد نیاز برای ورود به WTO را داریم و قسمتی از آن را می توانیم بگیریم. به فرض مثال چهار یا پنج سال طول کشید که سمند را  تولید کردیم ولی هر چند که تولید انبوه آن زمان بر شد  ولی مهم این است که ما به این توانمندی دست یافتیم.

 

دو فاکتور مورد نیاز برای ورود به WTO یکی تکنولوژی و دوم قیمت هاست.  نظر شما در این موارد چیست؟

اصلاحات اقتصادی که قرار شد انجام شود یکی از آن هدفمند سازی یارانه هاست. اصلاح قانون مالیات، اصلاح قانون گمرک و اصلاح فضای کسب و کار نیز از موارد دیگری بوده است که باید انجام می شد.

الان فضای کسب و کار یکی از بزرگ ترین مشکلات ماست. در این فضای کسب و کار اگر بخواهیم وام بگیریم باید 24 درصد و یا شاید بیش‌تر بهره بدهیم در حالی که رقیب ما در چین دو درصد سود می دهد. یکی از فاکتورهای دیگری که باید اصلاح شود نرخ ارز است.

با همین شرایط و تحریم ها، خوش‌بختانه به عدد صادرات 23 میلیارد دلار در سال رسیدیم. به عقیده من اگر این اصلاحات صورت بگیرد، مدینه فاضله ای شکل می گیرد. واردات و صادرات کشور باید به موازنه برسد. در این حالت با دنیا تبادل خواهیم داشت. این تبادل هم باعث رشد ما می شود. به طور کلی اگر نرخ ارز، شرایط محیطی، مالیات، گمرک درست شود و سوبسیدها حذف  شود آن موقع  ما هم مثل بقیه کشورها می توانیم خودکفا شویم.

 

تحلیل شما در مورد هدفمند کردن یارانه ها چیست؟

الان کار مهمی که باید انجام دهیم، هدفمند کردن یارانه هاست که یک کار بسیار شجاعانه ای‌ست.

 

به گفته شما برای خودکفا شدن باید در کشور اصلاحاتی صورت

می گرفت در حالی که هنوز این اصلاحات صورت نگرفته چگونه طرح هدفمندی یارانه ها می تواند موثر باشد؟

دولت باید نرخ ارز را زودتر از هدفمندی یارانه ها اصلاح می کرد و این نظر ماست اما دولت تصمیم گیرنده اصلی‌ست و ما تنها می توانیم نظر دهیم. دولت تصمیم گرفته که اول هدفمندی یارانه ها را انجام بدهد. یارانه ها رقم بالایی‌ست این رقمی که به خاطر سوبسید در ایران داده می شود از درآمد نفت هم بالاتر است. به نظر من تصمیم خیلی خوبی‌ست. منتها در عمل یک سری چالش هایی را در پی خواهد داشت و پیشنهاد ما این است که باید پشت بند آن نرخ ارز درست شود. با نرخ سوبسید و نرخ ارز، رها می شویم و دولت نیز باید دست از قیمت گذاری بردارد و آزاد سازی ها شکل بگیرد.

 

شما که از همان سال های اولیه شکل گیری انجمن قطعه سازان؛ یعنی از سال 74 تاکنون با فراز و نشیب های صنعت قطعه سازی در کشور آشنا هستید در زمان حاضر مهم ترین مشکل قطعه سازان را چه می دانید؟

 

ما دو بحث داریم  یکی مشکلات درونی قطعه سازان است و دیگری مشکلات بیرونی‌ست. یکی از مشکلات درونی این است که واحدهای ما نسبت به مقیاس های جهانی کوچک هستند.  توصیه ما این است که این واحدها در هم ادغام شوند و واحدهای بزرگ تر را بسازند در حقیقت سینرژی در آن ها ایجاد می شود. اگر پنج واحد با هم ادغام شوند یک مدیر عامل بیش‌تر نخواهند داشت، به مجموعه های حقوقی بیش‌تری نیاز نخواهند داشت، بحث های R&D بیش‌تری نخواهد داشت، باعث صرفه جویی در هزینه ها می شود و شما با تولید انبوه می توانید با قیمت رقابتی وارد کار شوید و در بازار بین المللی می توانید قطعه صادر کنید. این یکی از اشکالاتی‌ست که در قطعه سازان است.

بحث دوم توان R&D ، لجستیک و طراحی پایین است. این‌ها از جمله مشکلاتی‌ست که درون واحدهای اصلی ما محسوس است و از طریق ادغام با خارجی ها و جوینت ونچر می توان دانش کار را گرفت.

مواردی نیز وجود دارد که بیرون از شرکت و قطعه ساز قرار وجود دارد. یکی همان شرایط کسب و کار است که اصلا مناسب نیست. مورد دیگر نرخ بانک ها و قوانین ماست؛ قوانین در این‌جا به نفع تولید نیست و باید در آن تغییراتی به وجود آید که به نفع تولید شود.

بحثی که ما با خودروسازان داریم بحث روش قیمت گذاری و تعدد سورس هاست. خودروسازان از جانب خود نگاه می کنند که اگر چند سورس داشته باشند برای آن ها خیلی بهتر است اما تعدد سورس باعث می شود که قیمت تمام شده بالاتررود از سویی دیگر خودروسازان نیز خیلی بی راه نمی گویند زیرا وجود یک قطعه ساز ریسک کار را بالا می برد.

 

بیش‌تر چه قطعاتی را وادار می کینم و از چه کشورهایی؟

آمار گمرک چهار میلیارد دلار واردات خودرو و قطعات است که از آن دو میلیارد قطعه بوده است.  واردات قطعه از کشور فرانسه، کره و چین است.

 

راجع به ورود قطعات چینی به خط تولید خودروسازان چه می گویید؟

این مساله فقط در حد حرف بوده است و هر چه خواسته ایم که مستنداتی دال بر وجود قطعات چینی ارائه شود تا حالا سندی ارائه نشده است و تا سند نداشته باشیم نمی توانیم حذف بزنیم.

 

 

آیا روزی قطعات خارجی در داخل کشور حذف می شوند؟

همه این‌ها به همت دولت‌مردان نیاز دارد. خواستن توانستن است اگر دولت‌مردان اراده کنند از ورود قطعات چینی به داخل کشور ممانعت به عمل می آید.

***

بیش تر از زمان مقرر گفت و گو طول می کشد و احساس می کنم نجفی منش خسته شده است اما سماجت خاصی دارد و مدام می خواهد که مشکلات را مطرح کند و با منطق «طیفی و نه صفر  و یک» سعی در حل مشکلات دارد. باوری در عمق وجودش موج می زند و این که « ما به عنوان قطعه سازان با خودروسازان در یک جبهه قرار داریم و دست در دست هم گذاشته ایم که به استراتژی صنعت خودرو که تولید سه میلیون خودرو در سال 1400است، برسیم.»